Ramazan ÇETİN Yazdı…

 

Şunu bilelim ki hepimiz şaşırtıcı derecede zenginiz. Çoğumuz sahip olduğumuz enerjinin ve potansiyelin farkında bile değiliz. Bu nedenle hayatı dar bir alana hapsederek yaşamımızı sürdürürüz. Oysa aklımızda kalbimizde ve ruhumuzdaki ışığın ve enerjinin farkına bir varsaydık, hayatın ne kadar güzel ve yaşamın engin ve derin manalarla dolu olduğunu görürdük. En güzel yol aklın yoludur, en güzel ev kalbin evidir, en güzel bahçe ruhun gül kokulu bahçesidir. Bize düşen bu güzellikleri arayıp bulmak, ebedi mutluluğumuzu sağlamaktır. Hayatın en güzel gülü insandır, insan sevgiyle yaşayandır, insan erdemli olandır.

Gelin ruhumuzu sevgiyle yükseltip, kalbimizin yeşil ormanlarında, yücelik çağlayanlarında, güller arasında, gönül dolusu muhabbetle dolaşalım. Hayatı yalnızlığın(yalnız olanla olmanın) saadet dolu hakikatinde yaşayalım. Öyle ki her an yüreğimizi sımsıcak saracak bir akışın içinde bulalım kendimizi. Sevgiyle derinlemesine yaşadığımızda hücre hücre canımız aşkla dolacaktır. Sade ve saf bir güzellik rüzgârıyla gönlümüz okşandığında biliriz öteler bizimledir, bizim olacaktır. Orada bir Güzel bizi sevgisiyle bulacaktır. Yaşadığı hayatın farkına varmayanın, kim farkına varır. Önemli olan manasız bir hayat yaşamamaktır. Her an biraz daha iyiye doğruya güzele varmaktır. Ruhumuza üflenen ilahi nefhanın farkında olmak, zihnimizin ziyasını Rabbimizin sevgisinde bulmak, yüreğimizin özgürlüğünü aşkın derin gücünde aramak gerektir. Kavramların kabuğuna takılmadan hak ve hakikati anlamak, hayatın gerçekleriyle yüz yüze gelmek, yüzümüzü ezeli ve ebedi olana çevirmektir asıl olan. Bütün ikiliklerden, çelişkilerden, kurtulup bir ve birr(iyi) olanın sevgisinde yaşamak, çarpık anlayışlardan sakat düşüncelerden, kör bakışlardan, ölü hayallerden zihnimizi aklımızı kalbimizi ruhumuzu kurtarıp, kendimiz olmanın bilincine ermeliyiz. Allah’ı tanımadan yaşayan, çelişkilerden kurtulamaz, Habib-i Zişan-ı takip etmeyen kaybolmaktan kurtulamaz. Kıt anlayışlar dar düşüncelerle, içimize yolculuk yapmak mümkün değildir. Gelin sonsuz olanla aramıza kimseyi sokmayalım, mutlak güzelliğin ve güzelliklerin gülşenine dönelim, iç barışımızı küçük çıkarlar için zedelemeyelim, ruhumuzun gül kokusunu soldurmayalım, hep aşkın yolunda berdevam olalım. Unutmayalım ki gerçek sevgi her şeye yeter de artar bile. Yeter ki suyu kaynağından içelim, yeter ki fedakâr bir hayata sahip olalım. Hayatımızı Rabbimize şükürle zenginleştirip, bugünümüzün hakkını vererek yaşayıp, geleceğimizi sorumlu bir vicdanla oluşturalım. Yaşantımızdaki bütün fazlalıklardan kendimizi kurtarıp yüreğimizin ardında gönlümüzün ışıltısıyla ebede revan olalım. O’nda karar kılana kadar yoktur kararımız, O’nu bulunca doğar sonsuzluğun sönmeyen güneşi ve yeşerir kutlu baharların gül mevsimi…Öyle der   TOLSTOY: “ALLAH’I  TANIYINCA   YAŞADIĞIMI ANLADIM.”

 

 

 

6 YORUMLAR

  1. Gerçektende bu karanlık günlere ışık tutan, insanı ruhen aydınlatan ve ebedi sadeet yolunda bir kez daha insana kurtuluşun ve mutluluğun sırrını gösteren bir yazı derlemişsiniz…Teşekkürler.

  2. Değerli hocam bu nadide öze dönüş ve kendini bulma yazınız için önce emeğinize sonra bu yazıyı kaleme alan elinize saglik der , tesbit leriniz için Allah’tan daha güzel yqzilar kaleme almanızı dilerim..hakikaten insan varlığının bilincine varlığını bildiren insanın insan olma şansını veren zati ZulCelal in varlığını bilmekte değer kazanan kul olma insan olma salahiyatina kendini bilmek Rabbinin bilmek bir nevi kul olmak kul olup değer bulmak ..selam ve duâ ile

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here