Haddini bil!

Bülent Bilir

Ey insan! Uçsuz bucaksız evrende küçücük bir canlısın ama kendini herşeyden büyük görüyorsun.

Şu koskoca dünyada bir metrekalik yer kaplıyorsun ama tüm kainatın sahibiymiş gibi davranıyorsun.

Bilinen evrendeki sayısız galaksilerden birinin içindeki küçücük bir gezegende nefes alıyorsun ama rüzgarınla dağları yıkacağına inanıyorsun.

Sayısı ve çeşidi milyarca arasındaki türlerden sadece bir çeşitsin ama kendini herşeyin efendisi zannediyorsun.

Sana kısacık bir ömür verildiğini biliyorsun ama zamanı sonsuzmuş gibi hoyratça kullanıyorsun.

Senden önce milyarlarca insanın yaşayıp öldüğünü biliyorsun ama kendini ölümsüz addediyorsun.

Yaşamındaki azıcık kişi haricinde kimsenin umurunda olmadığını biliyorsun ama her önüne gelene kapris yapıyorsun.

Nice kibir abidelerinin kabirde dilencilerle yana yana yattığını görüyorsun ama burnundan kıl aldırmıyorum.

Hızlı koşanların erkenden tükendiğine şahit oluyorsun ama hırsla koşmaya devam ediyorsun.
Sık sık kefenin cebinin olmadığını söylüyorsun ama biriktirdikçe biriktiriyorsun.İntihar edenleri toprağa gömüyorsun ama egolarından ödün vermiyorsun.Daha dün ölmüş dedeni unutmuşsun ama şimdiyi asla unutmayacağını zannediyorsun.

Bir saniye sonrasına garantin yok ama torunlarının yaşlılığını ön görüyorsun.

Günahla yatıp günahla kalkıyorsun ama kalbim temiz diye maval okuyorsun.
Ana gibi yar olmaz diyorsun ama evlenince anneni unutu-veriyorsun.
Baba hakkı ödenmez edebiyatı yapıyorsun ama geri ödeme yapmayı hiç düşünmüyorsun.

Dost kolay kazanılmaz diye kılı kırk yarıyorsun ama yakınlarını bozuk para gibi harcıyorsun.
Ben paraya zerre değer vermem diyorsun ama üç kuruşluk menfaat için dünyayı ateşe veriyorsun.

Karşına çıkan en ufak bir kriz ile yıkılıp bunalım takılıyorsun ama tüm dünyayı taşıyabileceğini iddia ediyorsun.

Elli kiloluk bir çuvalı kaldırmaktan acizsin ama herkesin yükünü kaldırabileceğini zannediyorsun.
Duvarın arkasını bile göremiyorsun ama yerin altındaki ve gökyüzündeki her şeyi görebildiğin yalanına inanıyorsun.

Sesini biraz ötedeki çocuğa bile duyuramıyorsun ama tüm dünyanın seni dinlemesini bekliyorsun.

Kulağına bağrılan nasihatı duymuyorsun ama içinin sesini duyduğunu söylüyorsun.
Yani ancak bir insan kadar gücün var ama tanrı gibi vaatlerde bulunuyorsun.
El hasıl ey insan! Sen gerçekten haddini bilmiyorsun.

Selam ve dua ile.