Abdurrahman ÖRNEK Yazdı…

 

 

ARKADAŞLARIM EVCİLİK OYNAYALIM DERLERDİ, BENSE  ÖĞRETMENCİLİK

Sizlere bugün okula gönderilmeyen kızların hikayesinden bir hikaye anlatmak istiyorum.Bu hikaye bugün tanıştığımız ve sohbet ettiğimiz, 30 yaşındaki Hatice’nin hikayesi;Hatice hanım diyor ki:  “ilkokula gitme yaşına geldiğimde yani 7 yaşındayken babam beni ilkokul 1.sınıfa kaydetti.Ama töre denilen illetin baskısında, henüz yeni başladığım ilkokul  1. Sınıftan bir ay sonra alındım. o zaman nasıl üzüldüğümü anlatamam,  sadece kendim anlarım.İçimde uhde kalan okuma sevdası ve öğretmenlik, benimle okula başlayan arkadaşlarımın okul dönüşünü bekleyerek, “bugün hangi harfi öğrendiniz” diye sormamla devam etti. Arkadaşlarım “gel evcilik oynayalım” derken, ben “olmaz” diye itiraz ederdim. “Hayır, evcilik oynamayalım, öğretmencilik oynayalım” derdim. Ve başlardık öğretmencilik oynamaya. Oyun esnasında o gün arkadaşlarımın okulda öğrendikleri harfi öğrenirdim. Bu durum okul tatil olana kadar devam etti. Arkadaşlarım  öğrendikleri harfleri okulda birleştirip heceleyerek okumayı öğrenirken ,ben de aynı harfleri, her evcilik oyunundan sonra birleştirip okumaya çalıştım. Yıl sonunda arkadaşlarım kadar olmasa da, okumayı kendime yetecek kadar öğrendim. Yani  hayalini kurduğum öğretmenliği evcilik oyunu yerine oynayarak çocukta olsam tattım.

Okuma sevdamı daha sonra sokakta, şurada, burada  elime geçen gazete ve üzerinde yazı olan her şeyi  okuyarak sürdürdüm ve geliştirdim. Bu arada okumayı öğrenmem benim yeniden okula  gönderilmemi sağlamadı. Böylece abimin, ailemin baskısıyla okul çağından da çıkmış olduk. Geleneklere göre 15 yaşıma girmiştim, dolayısıyla evlenmem gerekti ve evlendirildim. Artık kendi evimin ve kendimin öğretmeni  oldum. Şimdi elime geçen her kitabı okuyabiliyorum, çocuklarıma okutmaya çalışıyorum diyor Hatice. Bu arada kutsal kitabımız Kur’anı okumaya çalıştım. İtiraf etmeliyim ailem buna da karşı geldi. Fakat ben Kuran’ı da gizli gizli kur’an kursuna yarı giderek, yarı gitmeyerek yine harfleri birleştirerek öğrendim diyor. Hatta tecvidi de öğrendiğini söylüyor. Elhamdulillah diye iç çekiyor ve susuyor. Belki söyleyecek çok şey vardı ama bu kadar yeter. Şimdi Hatice;ismi Ayşe olan, Zeynep olan,Zahide olan binlerce okula gönderilmeyen kız çocuğu kendi kaderini yaşamasın diye, kız çocukları okullarını okusunlar diye çabalayan kadınlardan biri. Haydi kızlar okula kampanyası, Gelin etmeyin okula gönderin kampanyaları, Hatice’ye engel olanların engelini kaldırmadıktan sonra, ne Hatice okula gidebilir, ne de küçük yaşta gelin olmaktan kurtulabilir. Belki Hatice gibi binlercesinin hikayesi yüreklerinde saklı duruyor. Hatice okumuş olsaydı bu duygularla belki de hangi meslek alanı olursa olsun bir çok insanın yüreğine dokunacaktı.

 

                                                                                           Abdurrahman ÖRNEK

                                                                                 Akademik Eğitimciler Derneği Başkanı

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here