Siyasal iktidarlar değiştikçe gündemdeki müzik türleri de renk değiştiriyor.


Sanatsal tercihlerin bizim ülkemizdeki kadar politikleştiği başka bir yer var mıdır? Bilmiyorum. Biz de insanların politik tercihleri otomatik olarak sanatsal tercihlerini de belirler. Özellikle de müzikte. Örneğin Solcular, daha çok türkü dinlerken, sağcı muhafazakarlar, sanat müziği dinlemeyi tercih eder. Kemalist çağdaşlar için ise, klasik batı müziği vazgeçilmezdir.

Aynı zamanda siyasal iktidarlar değiştikçe gündemdeki müzik türleri de renk değiştiriyor. Örneğin, 28 Şubat sonrasında 10. Yıl marşının pop versiyonları çok sık dile getirilirken, son dönemlerde neredeyse bütün ses sanatçılarının ilahi söyleme yarışına girmesi pek de şaşılacak bir şey değildir.

Bu konu da nereden çıktı diyebilirsiniz. Gaziantep son günlerde birçok sanatsal etkinliğe ev sahipliği yapıyor. Bu durum sevindirici bir gelişme. Ekonomik açıdan bu kadar gelişmiş bir şehirde sanatsal etkinliklerin azlığı hep şikayet edilen konular arasındaydı. Gerek Gaziantep Üniversitesi, gerekse Belediyeler bu konudaki eksikliği gidermeye çalışyorlar. Umariz bu çabalar artarak devam eder.

Benim dikkat çekmek istediğim konu geçtiğimiz günlerde şehrimizde düzenlenen iki farklı konser ile ilişkili. Birincisi, “Kırk Ney Bir Nefes” ki kırk neyzenin aynı duyguda birleştiği muhteşem bir konserdi. Şehitkamil Kültür Merkezinde(her şeyi ile Gaziantep’e yakışır bir kültür merkezi) yapılan konsere halkın teveccühü oldukça yüksekti. Yarım saat öncesinde konsere gittiğimde 1000 kişilik büyük salonda yer kalmamıştı, diğer salonlar bile, sinevizyonla eş zamanlı gösterim olacağı için dolmuştu.

Açıkçası Gazianteplilerin bir konsere bu kadar ilgi göstermeleri beni oldukça şaşırttı ve sevindirdi. Ancak salonda güç bela ayakta yer bulunca işin aslını anladım. Şehrin tüm protokolü tabii ki Bakan’ın gelmesi ile birlikte salonu doldurmuştu. Evet Ney konserine ilgi büyüktü. “Vatandaş” konsere akın edince “halk” dışarıda kalmıştı.

Gelelim ikinci konsere. Avusturya Kültür Ofisi ve Gaziantep Üniversitesinin ortaklaşa düzenlediği, Belmonte Quartet& Piyanist Güldiyar Tanrıdağlı tarafından verilen klasik müzik konserine ilgi ise oldukça düşüktü hatta hiç yoktu desek yeridir. Aynı düzeyde duyurulmasına rağmen, Gaziantep Üniversitesi Rektörü haricinde protokol ilgi göstermemişti.

Halkın bu konsere teveccüh göstermemesini anlayabiliyorum. Ama müzik aşkıyla birkaç gün önce üç kat daha büyük bir salonu doldurabilen “elitler”in konsere ilgi göstermemiş olması ilginç. Gerçi devir klasik müzik devri değil. Ayrıca bir bakan veya milletvekilinin iştirak etmediği bir konsere gelmenin çok ta önemi yok . Ama eminim 12-13 yıl önce olsa, yakalarında Atatürk Rozetleri, ne kadar çağdaş olduklarını göstermek için akın ederlerdi.

Şu sıralar ney dinletisine gitmenin daha çok işe yaradığı kesin.

12.02.2012